мусиқий

сфт. 1. эск. айн. Мусиқа.

Дўст-ёрлар йиғилишиб, чағир ичиб, мусиқий ва рақслар билан тонг оттирадилар. — Ойбек, Навоий

Навоий ўз тенги келадиган Мирзабекни ичкиликдан қайтаришга, унда шер ва мусиқийга ҳавас уйғотишга ҳаракат қиларди. — М. Осим, Сеҳрли сўз

2. Ритм ва оҳангга эга бўлган; оҳангдор.

Мусиқий шер.

Пишкак билан Ферузанинг бутун вужуди аллақандай мусиқий ритмга мос чайқалади. — С. Анорбоев, Гўзаллик излаб

а music, musical

muzıkalıq

musikalisch

русчамузыкальныйинглизчаmusicalфрансузчаmusicalарабчаمُوسِيقِيٌّ