musiqiy

sft. 1. esk. ayn. Musiqa.

Doʻst-yorlar yigʻilishib, chagʻir ichib, musiqiy va raqslar bilan tong ottiradilar. — Oybek, Navoiy

Navoiy oʻz tengi keladigan Mirzabekni ichkilikdan qaytarishga, unda sher va musiqiyga havas uygʻotishga harakat qilardi. — M. Osim, Sehrli soʻz

2. Ritm va ohangga ega boʻlgan; ohangdor.

Musiqiy sher.

Pishkak bilan Feruzaning butun vujudi allaqanday musiqiy ritmga mos chayqaladi. — S. Anorboyev, Goʻzallik izlab