musht

ot 1. Kaft-panjaning zarb uchun siqimlangan holati; mushtum.

Botirning mushti ham yarogʻ. — Maqol

Qoʻrqqan oldin musht koʻtarar. — Maqol

Nodirning qoʻllari musht boʻlib, pay tomirlari boʻrtib chiqdi. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina.

2. Mushtum zarbi.

Tor joyda osh yegandan, keng joyda musht yegan yaxshi. — Maqol

Sersoqol, dov askar bilan olishib, ikki musht bilan uni garanglatdi. — Oybek, Tanlangan asarlar