мушт

от 1. Кафт-панжанинг зарб учун сиқимланган ҳолати; муштум.

Ботирнинг мушти ҳам яроғ. — Мақол

Қўрққан олдин мушт кўтарар. — Мақол

Нодирнинг қўллари мушт бўлиб, пай томирлари бўртиб чиқди. — С. Юнусов, Кутилмаган хазина.

2. Муштум зарби.

Тор жойда ош егандан, кенг жойда мушт еган яхши. — Мақол

Серсоқол, дов аскар билан олишиб, икки мушт билан уни гаранглатди. — Ойбек, Танланган асарлар