mushoira

ot 1. Sheʼriyatning bir janri: ikki yoki undan ortiq shoirning bir mavzuda bir-birining fikr va tuygʻularini rivojlantiradigan sheʼr aytishish musobaqasi.

Hirotning olim va shoirlaridan maʼlum bir guruhi bu yerga toʻplanar, muhim asarlar oʻqilar, qizgʻin suhbatlar, mushoiralar boʻlib turardi. — Oybek, Navoiy

2. Umuman, sheʼr aytishish, shu boradagi tortishuv, musobaqa.

Studentlar bilan oʻtkazgan uchrashuvimiz mushoiraga aylanib ketdi. — N. Safarov, Olovli izlar