мушкулот

от 1. кт. айн. Мушкуллик.

Ёрмат катта мушкулот қаршисида қолган одам каби, бошини тебратиб, бир тутам соқолини юла бошлади. — Ойбек, Танланган асарлар

Бу оғир мушкулотдан нажот истаб, қайси бир эшикни тақиллатмасин, ҳеч биридан марҳамат нидоси чиқмади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. мус. Мақомнинг биринчи чолғу қисми.

Мушкулоти — Уфор

н эск.кит. difficulties