musaffo
мусаффоmusaffo
sft. 1. kt. Juda ham sof, begʻubor.
Musaffo osmon. Musaffo suv.
Yaqinginada shivalab oʻtgan yomgʻirdan keyin havo musaffo. — S. Anorboyev, Oqsoy
Toshkent qadimdan serquyosh, musaffo havoli, sersuv, unumdor tuproqli shahar sifatida shuhrat qozongan. — Saodat
2. koʻchma Toza, pok.
[Qunduz:] Navoiydanmi? [Guli:] Ha, menga bitibdur. [Qunduz:] Musaffo ishqini izhor etibdur. — Uygʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy
Eng mahram doʻstingiz — sizning musaffo qalbingizdir. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
- Musaffo boʻlmoq 1. Sof, begʻubor boʻlmoq. Osmondagi bulutlar tarqab, havo musaffo boʻldi. — Sh. Rashidov, Qudratli toʻlqinShahrimizning kumush kamarlari — kanal va anhorlari doim musaffo boʻlsin. — Gazetadan;Yoʻq, musaffo boʻlib sogʻayganingizdan soʻng, oʻshanda ham doktorlarning ruxsati bilan. — K. Yashin, Hamza