муртад

от 1. дин. Диндан қайтган, худога шак келтирган одам.

Ислмиятдан қайтган кишини китобларда муртад дейдилар. — С. Айний, Дохунда

2. сиёс. Ўз сиёсий маслагидан қайтиб, душман томонига ўтган киши; сотқин; хоин.

Ҳар ким жадидга, болшевикларга, муртадларга, қисқаси, жаноби олийга ёғи бўлиб ғазога чиқмаса, моли талон, хотини талоқ. — С. Айний, Қуллар

3. Жирканч, палид.

Муртад башара. Муртад шахс.

1. Диндан қайтган, худога шак келтирган одам.MÜRTET, DİNDEN DÖNEN

2. FİKRİNDEN CAYAN, HAİN

н apostate

1. dinnen qaytqan, qudayģa shek keltirgen adam

2. satqın

русчавероотступник, ренегат, гадинглизчаapostate, foul creature, renegadeфрансузчаapostat, rénégat, canaille, vermine, salaudарабчаمُرْتَدٌّ, مَارِقٌ