мураббий

сфт. 1. айн. Тарбиячи.

Раҳматилла Обидий интернатга муаллим ва мураббий бўлди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Мураббий — бола қалбида ниш ура бошлаган умид ғунчаларининг меҳрибон соҳибидир. — Р. Усмонов, Одобнома

2. Иш-фаолиятда раҳбарлик, раҳнамолик қилувчи; устоз, раҳнамо.

Алишер Навоий вафот этган эди. Бобур ўзига улуғ бир мураббий топдим, деб суюниб юрганда, ўгай тақдир уни бу мададкоридан ҳам жудо қилган эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Хосиятхон фақат Назиранинг устозигина эмас, қанчадан-қанча қиз-жувонларнинг мураббийси. — Ё. Шукуров, Марғилон гўзали

3. Спортнинг муайян тури бўйича якка ва жамоавий тарзда машқлар қилдириш орқали муайян кўникмаларга ўргатувчи, тегишли соҳадаги малака-маҳоратни ўстирувчи устоз; тренер.

Мураббийнинг сўзларига кўра, келишув ЖАР (Жанубий Африка Республикаси) футболи мутасаддилари Бразилияга келганда амалга ошади. — Газетадан