муқаддас

сфт. 1. дин. Диндорлар тасаввурида илоҳиёт билан боғлиқ бўлган, азиз, табаррук.

Муқаддас жой.

Токча деворига гул равишда туширилган дуо ёки шунинг каби муқаддас калималар ёзиғлиқ бир қоғоз ёпиштирилган. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

2. кўчма Шарафли, олижаноб, юксак.

Табиатнинг бебаҳо неъмати сувни тоза сақлаш ҳар биримизнинг муқаддас бурчимиздир. — Газетадан

Шариф Сулаймон халқнинг чин ўғилларидан. Халққа самимий хизматдан кўра юксакроқ, муқаддасроқ нарса ёʻқ, деб билади у. Ойбек, Нур қидириб. — Ҳозир иккиси

[Ёʻлчи билан Гулнор] қалбларида йилларча сақланган муқаддас орзуларига етишганликларидан, иккиси ҳам маст каби эди. — Ойбек, Танланган асарлар

3. Муқаддас (хотин-қизлар исми).