munofiq

sft. Tili boshqa, dili boshqa, soʻzi va ishi bir-biriga toʻgʻri kelmaydigan, samimiyligi yoʻq; ikkiyuzlama.

Munofiq odam.

Bozor boshidagi madrasaning mudarrisi juda munofiq, borib turgan igʻvogar odam ekan. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

Sirtdan sizga koʻrinar sodiq, Aslan esa shu xil munofiq! — Ya. Qurbon