мунофиқ

сфт. Тили бошқа, дили бошқа, сўзи ва иши бир-бирига тўғри келмайдиган, самимийлиги ёʻқ; иккиюзлама.

Мунофиқ одам.

Бозор бошидаги мадрасанинг мударриси жуда мунофиқ, бориб турган иғвогар одам экан. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

Сиртдан сизга кўринар содиқ, Аслан эса шу хил мунофиқ! — Я. Қурбон