мункир
munkirмункир
сфт. эск. Инкор этувчи, тан олмовчи.
— Худонинг қудратига мункирмисан? — деб Мулланаврўз ҳам Сафарга бир дўқ қилиб қўйди. — С. Айний, Қуллар
Биз тез вақтда Хуросонни чириган, ачиган мавлонолардан, шариатга мункир аҳли фузалодан тозалаб оламиз. — Мирмуҳсин, Меъмор
- Мункир келмоқ Тан олмаслик, тонмоқ. — Шариатга мункир келган Ҳасан билан Содиққа ақл ўргатишга кетаётганмидингиз? — деди Нишонбек Мўътабарга. — Б. Раҳмонов, Мардлар қиссасиўзларига ён босган зотларнинг бошидан тилла сочарди-ю, аммо уларнинг ҳукмдорлигига қиттаккина мункир келган кимсани асло кечирмасдилар қаттиқ ўч олардилар. — Мирмуҳсин, Меъмор