мункилламоқ

фл. Қарилик натижасида кучдан кетиб мункаймоқ, букчайиб қолмоқ.

Яқинда Қумри иш билан яна Тошкентга келди. У ҳар галдагидек қадрдон институтига бориб, мункиллаб қолган профессорини кўриб чиқди. — Мирмуҳсин, Ажрим

Мункиллаган бир кампир, нур ёғилиб бетидан, Дўқиллатиб ҳассасин, ўтди кўча четидан. — Қ. Муҳаммадий.