мунг

от кт. Ҳазинлик, маъюслик.

Анвар ўз тенги болалар билан оз алоқа қилар, уларга кам аралашар ва ортиқча ўйнаб-кулмас, ҳамиша унинг кўзида бир мунг ётар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Жамолиддин юзида ўчиқлик, кўзида мунг бор эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Ёндашмасин бу оқшом ҳам Қиттак қайғу, жиндак ҳам мунг. — Миртемир