мунажжим

от 1. эск. Мунажжимлик билан шуғулланган, юлдузларга қараб фол кўрган киши; астролог.

[Навоий Ҳусайн Бойқарога:] Халқнинг тақдирини мунажжимларнинг шубҳали қуръаларига қараб эмас, балки ақл ва идрокнинг талабига кўра ҳал этмак зарур. Уйғун ва И. — Султон, Алишер Навоий

2. эск. кт. айн. Астроном.

Самарқанд-Китоб ёʻлида ҳазрат Навоий ва буюк мунажжим Улуғбек замонасидан қолган минг йиллик чинорлар ҳали ҳам шовуллаб турибди. — Ўзбекистон қўриқлари