munajjim

ot 1. esk. Munajjimlik bilan shugʻullangan, yulduzlarga qarab fol koʻrgan kishi; astrolog.

[Navoiy Husayn Boyqaroga:] Xalqning taqdirini munajjimlarning shubhali qurʼalariga qarab emas, balki aql va idrokning talabiga koʻra hal etmak zarur. Uygʻun va I. — Sulton, Alisher Navoiy

2. esk. kt. ayn. Astronom.

Samarqand-Kitob yoʻlida hazrat Navoiy va buyuk munajjim Ulugʻbek zamonasidan qolgan ming yillik chinorlar hali ham shovullab turibdi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari