мулозим

от 1. тар. Ҳокимларнинг, амалдорларнинг ҳузурида уларнинг хизматида бўлган киши.

Раис афанди мулозимларига дарра кўтартириб, намозсизларни текширар, фарзи айнни билмаганларни урдирар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Энг кейинги извошда икки мулозим билан Абдуваҳоб жўнади. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

2. Сарой, маҳкама хизматчиси.

— Қозихонадан бир мулозим келибдир. Полвонда ишим бор дейди, — деб даҳлиздан кирган бола Ўрмон полвоннинг сўзини кесди. — С. Айний, Қуллар

3. эск. Ходим, хизматчи.

Музей мулозими бизга ажойиб бир кашфиётни — Ҳиндистоннинг жуғрофий харитасини кўрсатди. — 3. Акрамов, Ҳиндистон лавҳалари