muloyim

sft. 1. Qoʻlga yumshoq urinadigan, mayin.

Muloyim teri.

Xoljuvon oyim badanginalari muloyim. — Hasanxon

2. koʻchma Yoqimli va yumshoq taʼsirli.

Ertalab yomgʻir tingan, havo naqadar muloyim va orombaxsh. — J. Abdullaxonov, Oriyat

Muhiddin Yulduzxonning muloyim tovushida oʻz qalbidagi singari maʼnoni sezdi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi

3. koʻchma Gap-soʻz, xatti-harakatlari nihoyatda yoqimli va yumshoq.

Alixon tabiatan ogʻir, muloyim, kamgap yigit edi. — M. Xayrullayev, Tilla marjon

Narigi qoʻnishdagi bosh choʻpon dadasini tanir ekan, parvona boʻldi, bechora. Xotini ham bir muloyimki. — S. Anorboyev, Oqsoy