мулойим

сфт. 1. Қўлга юмшоқ уринадиган, майин.

Мулойим тери.

Холжувон ойим бадангиналари мулойим. — Ҳасанхон

2. кўчма Ёқимли ва юмшоқ таъсирли.

Эрталаб ёмғир тинган, ҳаво нақадар мулойим ва оромбахш. — Ж. Абдуллахонов, Орият

Муҳиддин Юлдузхоннинг мулойим товушида ўз қалбидаги сингари маънони сезди. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди

3. кўчма Гап-сўз, хатти-ҳаракатлари ниҳоятда ёқимли ва юмшоқ.

Алихон табиатан оғир, мулойим, камгап йигит эди. — М. Хайруллаев, Тилла маржон

Нариги қўнишдаги бош чўпон дадасини танир экан, парвона бўлди, бечора. Хотини ҳам бир мулойимки. — С. Анорбоев, Оқсой