муллака

от 1. с. т. Ўзидан катта, ўқимишли кишиларга мурожаат формаси.

Мавлонов ўтириши билан Ҳайдарбой шошилиб, бир чойнак чой билан пиёла келтириб, унинг олдига қўйди-да: — Хуш келибсиз, муллака! — деди мулозамат қилиб. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. шв. Келиннинг қайнағаси ва ўзидан катта қайниси.