муккаламоқ
mukkalamoqмуккаламоқ
фл. 1. Юзтубан йиқилмоқ.
Элов тўпни ушлаб олди-ю, муккалаб бориб йиқилди. — Р. Азизхўжаев, Я шил дала
2. айн. Мук тушмоқ, муккасидан кетмоқ.
[Дадажон] Дарсдан кейин далага борганида ҳам, доим қўлида китоб юради. Бирпас бўшади дегунча, китоб устига муккалайди. — Р. Раҳмонов, Одат