mukammal

sft. 1. Har jihatdan toʻliq, kamchiligi yoʻq; raso, but.

Mukammal toʻplam. Uch tilni mukammal biladi. Mukammal bilim.

Hayotni mukammal qilaman, deb ne-ne odamlar bosh qotirgan. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

Rustam otda yurish, nayza otish, qilichbozlik kabi hunarlarni mukammal oʻrganibdi. — Oltin beshik

2. Takomillashgan, kamolotga erishgan; yetuk.

Sening qimmatli soʻzing, oʻtkir fikring mukammal, Elning xotirasida saqlanadi umrbod. — X. Rasul

Azizaning nazarida, har tomonlama mukammal, odobli, bilimli yigit shu edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol