муҳташам

сфт. 1. кт. Ҳашамат билан ишланган, ҳашамат берилган, улуғвор ва серҳашам.

Хотин ўрданинг улуғ, муҳташам дарвозасига яқинлашгандан кейин ўнгдаги айри ёʻлга бурилди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

2. кўчма Улуғвор.

Балки бахт дегани мана шу ҳолдир, Балки шу муҳташам толе, иқболдир. — А. Орипов