муҳрламоқ
muhrlamoqмуҳрламоқ
фл. 1. Муҳр босмоқ, муҳр билан тасдиқламоқ.
Турсунали Исроиловга эртасигаёқ бош инспектор-ревизор деган лавозим муҳрлаб берилди. — Муштум
2. Фойдаланиш, очишни тақиқловчи белги (муҳр) қўймоқ.
Бўлди, ишимиз тамом, муҳрланг хонани, лозим бўлса, яна очармиз. — Ойбек, Нур қидириб
3. кўчма Ўлмас, ёʻқ бўлмас қилиб олмоқ.
Ҳар бир кўрган нарсасини кўнглига муҳрлаб олмоқчи бўлгандек синчиклаб кузатарди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
- Оғизни (ёки тилни) муҳрламоқ Мутлақо гапиртирмай, оғиз очирмай қўймоқ, гапирмайдиган қилиб қўймоқ. Гулнорнинг заҳарланганини Мирзакаримбой ва ўғиллари қатъиян рад қилиб, маъсума қурбоннинг ота-оналарининг тилларини дўқ-таҳдид билан муҳрлашга тиришдилар. — Ойбек, Танланган асарлар
муҳрламоқ
в seal, seal up, apply a seal (to)
МУҲРЛАМОҚ
1. mór basıw, mór menen tastıyıqlaw
2. paydalanıwdı, ashiwdı qadağan etiwshi belgi qoyıw
3. авıс. ómirlikke umıtılmas etiw
муҳрламоқ
seal up