муҳокамали

сфт. Муҳокама билан, ўйлаб иш юритадиган (

Ўттизта киши муҳокамали бўлиб, қони совинқираб қолади. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар

Ёʻлдош ҳам Элмурод каби билимли, муҳокамали, Кўкламги заҳмат — қишки роҳат, деб узоқни кўзларди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар.

oylasıp is tutatuğın