муғамбир

сфт. Алдоқчилик билан иш кўрувчи; айёр, қув.

Муғамбир тумшуғидан илинар. — Мақол

Мирзакаримбой илоннинг ёғини ялаган одам эди муғамбир, пухта-пишиқ ҳар ишда эҳтиёткорликни маъқул кўрар эди. — Ойбек, Танланган асарлар