mugʻambir

sft. Aldoqchilik bilan ish koʻruvchi; ayyor, quv.

Mugʻambir tumshugʻidan ilinar. — Maqol

Mirzakarimboy ilonning yogʻini yalagan odam edi mugʻambir, puxta-pishiq har ishda ehtiyotkorlikni maʼqul koʻrar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar