мудом

кт. Доим, ҳамма вақт, ҳамиша, тўхтовсиз.

Мудом меҳнат учун пайдо бу қўллардир, бу қўллардир. — Э. Воҳидов

Зиёкор ўқитувчи мудом порлаб нур бермоғи, ўз зиёсидан ёш авлодни баҳраманд қилиши лозим. — Р. Усмонов, Одобнома

Шарқдан, ғарбдан, жанубдан мудом Салом, дея келар меҳмонлар. — М. Шайхзода.