mudhish

sft. kt. Kishini dahshatga soladigan, dahshatli, qoʻrqinchli.

Mudhish xabar. Mudhish jinoyat. Mudhish manzara.

Mozor chakalagining bir burchagida tutab yotgan toʻnka yonida sochlari oʻsib, soqoliga qoʻshilib ketgan bir devona bu mudhish qorongʻilikka qarshi kurashgan kabi gulxanni yondirishga tirishar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

— Bu qanday falokat, qanday mudhish falokat, — dedi Ibn Sino yigʻlamoqdan beri boʻlib. — M. Osim, Ibn Sino qissasi