мудҳиш

сфт. кт. Кишини даҳшатга соладиган, даҳшатли, қўрқинчли.

Мудҳиш хабар. Мудҳиш жиноят. Мудҳиш манзара.

Мозор чакалагининг бир бурчагида тутаб ётган тўнка ёнида сочлари ўсиб, соқолига қўшилиб кетган бир девона бу мудҳиш қоронғиликка қарши курашган каби гулханни ёндиришга тиришар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

— Бу қандай фалокат, қандай мудҳиш фалокат, — деди Ибн Сино йиғламоқдан бери бўлиб. — М. Осим, Ибн Сино қиссаси