muazzam

sft. 1. kt. Azim, ulkan, ulugʻvor.

Muazzam shahar. Muazzam inshoot.

Yuksak daraxtlarning uchlari quchoqlashib, muazzam yashil chodir yasagan. — Oybek, Quyosh qoraymas

Pishkanik muazzam taʼziyaxonani eslatardi. Qishloq ahlining kayfi buzuq, gʻamnok. — S. Siyoyev, Avaz

2. Muazzam (xotin-qizlar ismi).