мойилланмоқ

фл. 1. кам қўлл. Мойил бўлмоқ, кўнгил қўймоқ.

Баъзан бир қадар мойилланиб, деразанинг бир четидан айвонга кўз ташлаб қўяр эди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Ён босмоқ, тарафини олмоқ.

Масаланинг бу янглиғ бошланишига ва бунинг устига эрининг [Отабекка] мойилланишига Офтоб ойим нима дейишини билмай қолди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

в incline, bend