moyillanmoq

fl. 1. kam qoʻll. Moyil boʻlmoq, koʻngil qoʻymoq.

Baʼzan bir qadar moyillanib, derazaning bir chetidan ayvonga koʻz tashlab qoʻyar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Yon bosmoq, tarafini olmoq.

Masalaning bu yangligʻ boshlanishiga va buning ustiga erining [Otabekka] moyillanishiga Oftob oyim nima deyishini bilmay qoldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

v incline, bend