мойил

рвш. 1. Майли, кўнгли бор, кўнгил қўйган.

Илмга мойил одам.

Қўшниси қишлоқдаги бир деҳқоннинг Нуржамол исмли қизини яхши кўраркан. Қиз ҳам унга мойил экан. — М. Хайруллаев, Кўнгил

Аммо ёшлар одам зотин айирмас. Кўнгил мойил бўлса — шунинг ўзи бас! — М. Икром, Кўнгил гули

2. Яқинлашиб борувчи, яқин.

Олти-етти ёшлар чамаси дўндиққина, оққа мойил юзчаси исиққина бу жажжи қиз қўғирчоққа ўхшар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Бердиёрнинг бўйи ҳам новча, ўзи сариққа мойил. — Ш. Холмирзаев, Оғир тош кўчса

Раъно табассумга мойил жоду кўзлари билан Анварга оҳиста бош кўтариб қаради. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Ер бағирлаб турган иморатлар кўнгилда ғашликка мойил бир ҳис уйғотади. — Э. Усмонов, Ёлқин

3. Бирор нарса таъсирига берилувчан, яқин.

Бўрижарнинг шаҳар чеккаларидаги соҳиллари эрозияга мойил бўлиб турибди. — Газетадан

Билимсиз кишиларнинг кўнгли хурофотга мойил бўлади. — Газетадан