мос

сфт. 1. Бир-бирига тўғри; ўхшаш, монанд.

Икки севгучи қалбнинг орзулари, ўйлари, қарашлари ҳар масалада ғоят мос келар эди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Муносиб, лойиқ.

Келин билан куёв бир-бирига жуда мос. Мос номзод(лар).

3. Тўғри келадиган; лойиқ, боп.

Комбинезон билан резинка этик жуда катта эди, унга [Луқмончага] мосини омбордан топишолмади. — А. Мухтор, Туғилиш

4. Мувофиқ, уйғун.

Ҳар томондан вит-вит, чиғи-чиғи деб сайраган қушларнинг турли қўшиқлари сойнинг нашасига мос бир музика ҳосил қилган. — П. Турсун, Ўқитувчи

Кўкраклар оёқларнинг оҳангдош учишига мос диркиллайди. — Ойбек, Қуёш қораймас

5. Бир турдаги (ўйин қартаси ҳақида).

Қарта мос келди. Мос тушдингиз.