мўрча
moʻrchaмўрча
от 1. Европа типидаги ҳаммом.
Йигит ҳужрага жойлашиб, бир оз дам олгандан кейин сарой ёнидаги кўҳна мўрчада ювинди. — М. Осим, Карвон ёʻлларида
Иваннинг эпчилгина синглиси бор экан, у мўрчага ўт ёқди, биз ҳузур қилиб ювиндик. — Н. Сафаров, Оловли излар
2. шв. Чумоли, қумурсқа.
мўрча
н зоол. ant
МЎРЧА
диал. qumırsqa