moʻralamoq

fl. Toʻsiq, tirqish, teshik orqali qaramoq.

Tirqishdan moʻralamoq.

Nuri palak ostida yosh ayollar bilan qurshalgan holda turar baʼzan yallachilarga yashirincha moʻralab qoʻyar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Turgisi kelmay, koʻrpaning tagidan moʻralab yotgan Sarsenboy boshini burkab oldi. — R. Fayziy, Sen yetim emassan

Burnining uchigacha tushirib olgan koʻzoynagi tepasidan moʻralaydi. — Mirmuhsin, Umid