мўраламоқ

фл. Тўсиқ, тирқиш, тешик орқали қарамоқ.

Тирқишдан мўраламоқ.

Нури палак остида ёш аёллар билан қуршалган ҳолда турар баъзан яллачиларга яширинча мўралаб қўяр эди. — Ойбек, Танланган асарлар

Тургиси келмай, кўрпанинг тагидан мўралаб ётган Сарсенбой бошини буркаб олди. — Р. Файзий, Сен етим эмассан

Бурнининг учигача тушириб олган кўзойнаги тепасидан мўралайди. — Мирмуҳсин, Умид