монанд

сфт. 1. кт. 1 айн. ўхшаш.

Ўлкамиз жаннатга монанд. — Ғ. Ғулом

Мисоли ёʻқ латофатда мулойим гул баданларда, Такаллум қилсалар монанди ёʻқ ширин суханларда. — Ҳабибий

2. Мос, мувофиқ.

Бригада аъзоларидан яна бири исми жисмига монанд Барно Ҳожиевадир. — Ф. Нуруллаев, Бўз йигит

Ориф отанинг ўзини ёш йигитлардек тутиб, гапга монанд муқом қилишларидан кулишарди. — Р. Файзий, Ҳазрати инсон

3. {б.к. с. билан) кўм. взф. Ўхшатиш, қиёс билдиради; каби, ўхшаб.

Қотиллик ҳам қилай майли Отелло монанд. — А. Орипов, Йиллар армони

Бири юлдуз монанд, бири ой монанд, Келур устозларим чақнаб, ярақлаб. — Миртемир, Ўйлар

Мос, мувофиқ.BENZER, UYGUN

а resembling, similar

1. uqsatıw, uqsas

2. sáykes, ılayıq, jaqın