momaqaymoq

fl. 1. Sariq toʻpgulli, shamolda uchib ketadigan toʻzgʻoq urugʻli oʻt; qoqioʻt.

Erta bahor Yorqinoy koʻk terib yurardi. U yon-bu yonga elanib, otquloq, ismaloq, momaqaymoq qidirardi. — R. Rahmonov, Mehr koʻzda

U xuddi bizdagi momaqaymoq yoki boʻta-koʻzga oʻxshaydi. — Gazetadan

2. koʻchma Yuz, badan tuzilishi boʻliq va yoqimli koʻrinishga ega (ayollarga nisbatan).

U momaqaymoq xotiniga ham qiyo boqmasdi. — Mirmuhsin, Umid

Olchinbekning taʼrifiga qaraganda, Zubaydaxon tengi yoʻq momaqaymoq, ofatijon emish. — K. Yashin, Hamza

n bot. dandelion

1. qoyma-qoshqarma

2. júz, dene dúzilisi jağımlı kóriniske iye hayallarğa qarata qollanıladı