мола

от 1. Ҳайдалган ернинг кесакларини майдалаб текислаш ва зичлаш учун ишлатиладиган қишлоқ хўжалик асбоби, боронанинг ёғочдан ясалган жайдари тури.

Матқовул қишда ҳам тинмади. Ўзига омоч ёʻнди, мола ясади. — М. Исмоилий, Фарғона т. о.

Тупроқ обитобига етиб, шудгорларга мола тушди. — С. Нуров, Нарвон

2. Мола босмоқ Шудгор устидан мола юргизмоқ.

Тушдан кейин арпадан бўшаган ерни ҳайдаб, мола босаман. — С. Нуров, Нарвон

н тар.қ.х. wooden harrow

mala