moʻl

sft. 1. Yetarli darajada koʻp; serob.

Moʻl hosil.

Daraxtlar pakana, mevasi moʻl va yirik. — Oybek, Tanlangan asarlar

Dehqon osmonga qarab, yaxshi havodan quvonsa, yerga qarab, moʻl mahsulidan suyunadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

atrofdagi dalalar toza, ozuqa moʻl. — S. Nurov, Karvon

2. ch. k. bilan) (Ortiq, ziyod, koʻp.

[Mirzakarimboy:] Bu yer chakalak edi. Utgan yil hammasini kesib oldik Yoni-veri bilan qoʻshilib, bir tanobdan moʻl yer qoʻlga kirdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Baxtimizga bir burchakda, eski oxurning yonidagi qoziqda bir qulochdan moʻlroq arqon bogʻlanib yotar edi. Gʻ. Gʻulom, Shum bola.

3. kamqoʻll . Toʻkin, bekamu koʻst, farovon.

Davlatimiz moʻl boʻlar, Omborlar donga toʻlar. Paxtamiz toʻlib oshar, Hosil daryodek toshar. — Q. Muhammadiy.

Mehmon uchun obroʻyim, Usiz oʻtmaydi toʻyim. Moʻldir roʻzgʻorim —uyim, Suraylik davron, palov. — Mushtum