моҳир

сфт. 1. Юксак маҳоратга эта бўлган, маҳорат қозонган; уста.

Моҳир сувчи. Моҳир ёзувчи. Моҳир ташкилотчи.

2. Шогирд қанча моҳир бўлса, қувонар устод. Ғ. Ғулом.

Тўғри, кексаларимиз деҳқончиликда жуда моҳир — Ойбек, О.в. шабадалар.