mohir

sft. 1. Yuksak mahoratga eta boʻlgan, mahorat qozongan; usta.

Mohir suvchi. Mohir yozuvchi. Mohir tashkilotchi.

2. Shogird qancha mohir boʻlsa, quvonar ustod. Gʻ. Gʻulom.

Toʻgʻri, keksalarimiz dehqonchilikda juda mohir — Oybek, O.v. shabadalar.