мита
mitaмита
от 1. бот. Ғалла экинларининг донини қорайтириб юборадиган касаллик; кул.
2. зоол. Донга тушадиган зараркунанда қурт; сақланаётган ғалла донлари, ёрма, қоқи ва бошқаларни зарарлайдиган ҳар хил ҳашарот ва каналарнинг умумий номи.
Омбор митаси. Митанинг ёмони тегирмондан бутун чиқади. — Мақол