мириқмоқ

фл. Ниҳоят даражада қонмоқ, қониқмоқ, тўймоқ.

Чойга мириқмоқ. Ҳикояни мириқиб эшитмоқ. Мириқиб ухламоқ.

Парвариши етган ғўзалар она сутига мириққан боладек гуркураб ўсарди. — Ш. Ғуломов, Ташаббус

Тоза ҳаводан мириқиб симирмоқ баҳонасида Расулжон тезроқ ҳовлига чиқа қолди. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон

в be full, be pleased

qanıw, toyıw

satt werden, geniessen