минбар

от 1. дин. Масжидда имом ваъз айтадиган баланд жой.

Ҳазрат минбардан тушиб, бетига фотиҳа тортганидан кейин, масжид муаззини билан дарвозанинг ёнига бориб турди. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

2. Маъруза қилинадиган, ахборот бериладиган баланд курси; трибуна.

Минбарга чиқмоқ. Минбарда туриб гапирмоқ.

Умрида минбарга чиқмаган Мирвали банги ҳам, узича айтганда, меҳробга сўзга чиқиб, сўзининг охирида ҳаммани кулдиради. — А. Қодирий, Обид кетмон

Ҳали институтнинг минбарларидан Ўнларча олимдан тинглайсан хитоб. — Ғ, Ғулом

Доска ёнида устига қизил сурп ёпилган ёзув столи, унинг чап тарафида минбар. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат