minbar

ot 1. din. Masjidda imom vaʼz aytadigan baland joy.

Hazrat minbardan tushib, betiga fotiha tortganidan keyin, masjid muazzini bilan darvozaning yoniga borib turdi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

2. Maʼruza qilinadigan, axborot beriladigan baland kursi; tribuna.

Minbarga chiqmoq. Minbarda turib gapirmoq.

Umrida minbarga chiqmagan Mirvali bangi ham, uzicha aytganda, mehrobga soʻzga chiqib, soʻzining oxirida hammani kuldiradi. — A. Qodiriy, Obid ketmon

Hali institutning minbarlaridan Oʻnlarcha olimdan tinglaysan xitob. — Gʻ, Gʻulom

Doska yonida ustiga qizil surp yopilgan yozuv stoli, uning chap tarafida minbar. — F. Musajonov, Himmat