минбаъд

1. эск. кт. Бундан кейин.

Бир кун оқсоч хотин Раҳимжон ака дегани учун домладан бир тарсаки еди. Домла: Минбаъд, бегим, дегин— деди. А. — Қаҳҳор, Сароб

Дўст топмоқ ҳар замон мушкул эди, минбаъд ҳам шундоқ қолур. С. — Сиёев, Ёруғлик

2. Ҳеч, сира, асло.

Мен энди қилмайман, минбаъд қилмайман. — А. Мухтор, Туғилиш

адв henceforth, henceforward, from now on, other time